เรารู้จักกับตัวอักษรทั้งสามแบบกันไปแล้วนะครับ ตอนนี้เราจะมาดูเรื่องของเสียงกันบ้าง

หน่วยเสียงในภาษาญี่ปุ่นมีน้อยมีสระแค่ 5 เสียงเองครับ a i u e o (อะ อิ อุ เอะ โอะ) ดังนั้นสำหรับคนที่ใช้ภาษาไทยเป็นภาษาแม่ ภาษาพ่อ อย่างเรา ๆ เจอเสียงของญี่ปุ่นเข้าก็ต้องหัวเราะ ฮ่า ๆๆ ในความง่าย ทำไมมั้นน้อยจัง มี 5 เสียงเองและก็เสียงพยัญชนะ ก็มีไม่มากครับ ทำให้เราสามารถออกเสียงภาษาญี่ปุ่นได้ง่าย นี่ถือเป็นข้อดีเลยนะ แต่... มีข้อดีมันก็ต้องแลกด้วยอะไรบางอย่างครับ นั่นก็คือ คำพ้องเสียงที่มหาศาล โคตรเยอะเลยล่ะครับ อย่างเช่นคำว่า ki (คิ) เนี่ยมีถึง 15 ความหมายเลยนะครับ (เช่น สีเหลือง ฤดูกาล จิตใจ ต้นไม้ ความสามารถ ช่วงเวลา.... ) O_oเยอะเหลือเกิน สงสัยมั้ยละครับว่าคนญี่ปุ่นเค้ารู้เรื่องกันได้ยังไงว่าจะใช้ความหมายไหน เค้ามีตัวช่วยครับนั่นก็คือ.... คันจิ .... ที่เคยพูดไปในตอนที่แล้ว เป็นตัวช่วยที่น่ารักมากเพราะมันทำให้เหล่าชาวญี่ปุ่นอ่านหนังสือกันได้รวดเร็วมากกว่ามานั่งนึกทึกทักเอาเองว่าจะเลือกความหมายไหนดี ขนาดภาษาพูดในโทรทัศน์ ยังเอามาใส่เลย คงเคยดูพวกรายการทีวีแชมเปี้ยนใช่ไหมครับ ที่พอผู้เข้าแข่งขันพูด จะมีตัวอักษรญี่ปุ่นและคันจิ โผล่มาเป็นคาราโอเกะอยู่ด้านล่าง ให้คนดูอ่านด้วยนะ

ถ้าเปรียบเทียบกับภาษาไทยแล้วล่ะก็
ภาษาที่มีเสียงมาก (ไทย > ญี่ปุ่น) มีคำพ้องเสียงน้อย (ไทย < ญี่ปุ่น)

เอาล่ะเล่ามายืดยาวเหยียดมากละ เรามาเข้าเรื่องเลยดีกว่า

ตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นออกเสียงได้ในตัวของมันเอง ไม่ต้องไปผสมกับใคร และก็ไม่ต้องประสระ ไม่ต้องแปะวรรณยุกต์ (ก็ไม่มีนี่นา) มีอยู่ 46 ตัวครับ เราไปดูกันทีละวรรคเลยดีกว่า

วรรค a (อะ) มีห้าตัวครับ -a i u e o
อ่านว่า อะ อิ๊ อุ๊(หรือ อึ) เอ่ะ โอ๊ะ(ไม่ได้ออกเสียงเรียบ ๆ อะอิอุเอะโอะ เวลาท่องให้ใส่เสียงแบบนี้จะดู interขึ้น และก็ตัว u เนี่ย มันออกเสียงกึ่ง ๆ อึ กับ อุ นะครับ ให้เลือกออกหนึ่งเสียง)

วรรค ka (คะ) ka ki ku ke ko
คะ คิ คุ เคะ โคะ(ออกเสียงเหมือนวรรค aแต่เปลี่ยนจากอ -> ค)

วรรค sa (สะ) sashisu se so
ซะ ชิ ซุ เซะ โซะ

วรรค ta (ตะ)tachi tsu teto
ตะ จิ ทสึ เตะ โตะ

วรรค na (นะ)na ni nu ne no
นะ นิ นุ เนะ โนะ

วรรค ha (ฮะ)ha hi fu he ho
ฮะ ฮิ ฟุ(คล้าย ๆ ฟ ฟันแต่เวลาออกเสียงอย่าให้ลมผ่านฟัน) เฮะ โฮะ
ฟุเป็นเสียงเป่าเทียนครับ ฟังแล้วก็คล้าย ๆ ฮุ นั่นแหละ

วรรค ma (มะ)ma mi mu me mo
มะ มิ มุ เมะ โมะ

วรรค ya (ยะ)ya - yu - yo
ยะ ยุ โยะ (หายไปสองเสียง)

วรรค ra (ระ)ra ri ru re ro
ระ ริ รุ เระ โระ (ใช้ ร เรือสะกดแต่ ไม่ออกเสียงรัวลิ้นแบบ ร เรือนะ ออกเหมือน ล ลิง)

วรรค wa (วะ) wa - - - wo
วะ โอะ (ออกเสียงเหมือนตัว o)

ตัวสุดท้าย n
อึ้ง
เป็นตัวสะกดตัวเดียวในภาษานี้ บางทีก็เป็นตัว น บางทีก็ ม บางทีก็ ง ขึ้นกับความง่ายในการออกเสียงของคำถัดจากมัน เช่น minna (มินนะ) sanpo (ซัมโปะ) ringo (ริงโงะ) โอววว เยอะแยะงงมั้ยครับ จริง ๆ มีหลักในการออกด้วย แต่ถึงออกไม่ตรงก็ไม่เป็นไรเพราะว่าคนญี่ปุ่นได้ยินเป็นเสียงเดียวกัน จะออก มิงนะ มินนะ มิมนะ ก็เป็นคำเดียวกันอยู่ดีเย้ สบายคนไทย

แฮ่ก ๆๆ หมดซะที 46 ตัว เป็นไงบ้างครับ ตอนนี้คงจะคุ้นเคยกับเสียงในภาษาญี่ปุ่นแล้ว ตอนหน้าจะมาต่อเรื่องของการเอาเสียงมารวมกันเป็นคำ อ่านมาถึงตรงนี้แล้วอย่าเพิ่งท้อนะครับ แรก ๆ เนี่ยจะลำบากหน่อย ส่วนใหญ่จะท้อกันที่ตรงแรก ๆ นี่แหละครับ ถ้าก้าวข้ามมันไปได้แล้วล่ะก็ จะเรียนรู้อย่างสนุกสนานเลยล่ะครับ แล้วพบกันใหม่นะครับพ่อแม่พี่น้อง